دانش آموزان استثنايي به گروه هاي مختلفي اطلاق مي شود که يكي از آنها دانش آموزان با مشكلات ويژه يادگيري ( D.L = difficulties learning ) مي باشد و آن به گروهي گفته مي شود كه در يك يا چند فرايند رواني اساسي در ارتباط با فهميدن و يا كاربرد زبان شفاهي و كتبي، ناتواني نشان مي دهند. اين ناتواني ممكن است خود را در فعاليت هايي از قبيل گوش دادن، فكر كردن، سخن گفتن، خواندن، نوشتن، هجي كردن و يا حساب كردن نشان دهد. اين اختلال ها با نارسايي هاي ديگري نيز همراه است كه عبارت اند از: نقايص ادراكي، آسيب مغزي، بدكاري جزئي مغز، نارسايي در خواندن، و اختلال گويي. اين اصطلاح كودكاني را كه به علت هاي ديگر با مسائل يادگيري مواجه مي باشند (نظير نقص بينايي، نقص شنوايي ،نقص حركتي، عقب ماندگي ذهني، آشفتگي عاطفي و يا عدم برخورداري از محيط فرهنگي و اقتصادي مناسب) در برنمي گيرد. به بياني ديگر «دانش آموز با مشكلات ويژه يادگيري» به دانش آموزاني اطلاق مي شود كه «با وجود برخورداري از هوش طبيعي و نداشتن نقايص حسي، آسيب هاي شديد مغزي و مشكلات شديد عاطفي، اجتماعي، قادر به بهره گيري كامل از امكانات آموزش و پرورش متداول نبوده و در يك يا چند ماده درسي ضعف محسوس و مشهود داشته باشد» .
ويژگي ها:
تشخيص اوليه (غربال گري) اين گروه از دانش آموزان غالبا از طريق مشاهده خصوصيات و ويژگي هايي است كه مي توان از آنها به عنوان نشانه هاي مشكلات ويژه يادگيري نام برد.

.اين ويژگي ها به دو بخش تقسيم مي شوند:
بخش اول: خصوصياتي هستند كه شامل همه افراد اين گروه مي باشد (كه با علامت * مشخص شده است.
) بخش دوم: خصوصياتي كه غالبا افراد اين گروه دارند.
عمده ترين اين ويژگي ها عبارتند از:
* هوش بهر طبيعي
* كاربرد تحصيلي پائين تر از حد انتظار
، سرعت كم در يادگيري
، پيشرفت كندتر
، سقف پائين تر يادگيري
، تجديدي مكرر در يك يا چند درس خاص
، تكرار پايه هاي تحصيلي
* تفاوت بين سطح يادگيري در درس هاي مختلف
* نداشتن انعطاف در استفاده از راهبردهاي آموزشي
* تفاوت قابل توجه بين توانايي ها و مهارت ها; عملكرد ضعيف
، ضعف حافظه (كوتاه مدت و بلندمدت
) ، وابستگي زياد به معلم
، وابستگي به والدين در انجام تكاليف مدرسه
، كوتاهي دامنه توجه (زود پرت شدن حواس
) ، نداشتن اعتماد به نفس
، نقص در مهارت هاي اجتماعي
، ناهماهنگي حركتي
، تاخير در نشان دادن عكس العمل
، تاخير در فراگيري زبان
توجه:
اين نشانه ها صرفا احتمال وجود مشكل را نشان مي دهد و براي تشخيص دقيق بايد دانش آموزان با چنين ويژگي هايي را كه به مراکز اختلالات یادگیری ارجاع داد.
انواع:
اگرچه طبقه بندي هاي مختلفي از اين اختلال وجود دارد ولي عمده ترين مشكل را مي توان در حوزه هاي خواندن، نوشتن و رياضي مشاهده كرد.
1 ، ناتواني در خواندن:
از عمده ترين نشانه هاي اين اختلال عبارتند از:
حذف يك صدا يا كلمه
اضافه كردن صدا يا كلمه
تحريف و اشتباه خواندن صداها يا كلمات
جانشين سازي صدا يا كلمه
مشكلات درك مطلب
ناتواني در درك معني كلمات، يادآوري و پاسخ به سوالاتي كه از متن پرسيده مي شود.
ناتواني در استنباط از مطالب خوانده شده
ناتواني در قدرت تحليل و بررسي صحت و سقم متن
2 ، ناتواني در نوشتن:
عمده ترين مشكلات نوشتن عبارتند از:
معكوس نوشتن (آيينه نويسي
) جابه جا نوشتن حروف (دور به جاي رود)
حذف يا اضافه كردن حروف و كلمات در نوشتن
ناتواني در تركيب حروف يا بخش هاي كلمه
ناتواني در رونويسي، كج نويسي، پراكنده نويسي ،ناخوانا نويسي..
.ّ 3 ، ناتواني در رياضي: 

       عمده ترين مشكلات رياضي عبارتند از:
مشكلات در يادگيري مفهوم عدد و شمارش
ناتواني در استفاده از راهبردهاي عددي
ناتواني در قرض كردن و انتقال در محاسبات
ناتواني در مسئله توصيفي (ارتباط جملات كلامي و نوشتاري براي كاربرد رياضي
) ناتواني در خواندن و نوشتن نشانه هاي رياضي (اعداد، ارقام، علائم.